تبلیغات
پسرک نقاد - ۳۰ دی ۹۲! این تاریخ را به خاطر بسپارید !
 
پسر بچه ای هستم که سیاست رو دوست دارم . . .

* توجه . . . توجه *
بنده هیچگونه مسئولیتی رو در قبال پست های دیگر نوشته و تلفیقی نمیپذیرم

در مورد نظرات وبلاگ نیز همچنین . . .
  :: مدیر وب سایت : M. Pesarak
» تعداد مطالب :
» تعداد نویسندگان :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» بازدید کل :
» آخرین بازدید :

   

۳۰ دی ۹۲! این تاریخ را به خاطر بسپارید !
دوشنبه 30 دی 1392 ساعت 02:03 ب.ظ | | نوشته ‌شده به دست M. Pesarak | ( نظرات )

امروز ۳۰ دیماه ۹۲ است. ۲۰ ژانویه. روز آغاز فعالیت های اجرایی توافق هسته ای ایران و به قول ادبیاتِ دولتِ جدید قدرت های جهانی. 

 از زمان شروع گفتگو ها  تا کنون هم حرف ها و تحلیل های زیادی درباره آن گفته و نوشته شده است. هر کدامِ ما ایرانی ها ازبس درباره آن شنیده ایم یک پا “اشتون” شده ایم. البته بی آن که کسی اصل توافق را دیده باشد. و باز به قولِ دولتی ها یکی از طرف های غربی ست که دل ش نمی خواهد اصل توافق منتشر شود. هی از خودش توافق نامه های دیگر منتشر می کند. اما معلوم نیست ما چرا از این اسناد توی دست و بالمان نداریم که هی از خودمان منتشرش کنیم و قرائتِ خودمان را داشته باشیم. و این وسط با این بلبشو، کلمه ی “توافق نامه” چه کاره است؟ کدام توافق؟ توافقی که دستِ کم همه اتفاق نظر دارند روی برداشت های متفاوت از آن در مرحله ی حرف، در عمل چه آشفته بازاری خواهد بود؟

به هر حال، امروز شروع اجرای توافق نامه است. توافق نامه ای که به قولِ آقای رئیس جمهور “یعنی تسلیم قدرت‌های بزرگ جهان در مقابل ملت ایران.” البته آنها تسلیم شده اند و ما برای این که آنها ضایع نشوند داریم همه چیزمان را از بین می بریم.(+) و بزرگترین برگ برنده مان را، تنها چیزی که امریکا را پای میزمذاکره می کشاند را، اکسید می کنیم. و در قبال ش شش میلیارد از ۱۰۰ میلیارد پول خودمان را  در شش قسط بهمان می دهند. آه. چه رمانتیک! آدم یادِ چوپانِ فداکار می افتد که برای آسایش ملت انگشت ش را توی سد فرو کرد. (+)


توافق نامه ی برد! برد. (مازیار بیژنی)

توافق نامه ی برد! برد! (مازیار بیژنی)

حالا همه ی این ها به کنار. توافق خوب یا بد. به سود ملت یا به ضرر ملت. تعبیر ما یا تعبیرِ آنها. چه کسی راست می گوید؟ به کنار. امروز روزنامه های هوادار دولت از “غلاف شدن تیغ تحریم ها” “برداشته شدن تحریم ها” “آغازِ سود برای ایران بعد از ۱۱ ساله مذاکره” خبر داده اند و جشن گرفته اند.
آقای رئیس جمهور و سایر دولتیان هم در مقابل همه نقدها از تیغ همیشه بُرانِ رفعِ تحریم دم زده و گفته اند شما نمی دانید وضعیت کشور در چه حالی است. بگذارید کشور نفس بکشد. دوستان هوادار دولت در فضای مجازی هم  منتقدانِ توافق را یا شبیه “بابک زنجانی” جیره خوار تحریم ها دانسته اند یا بی خبران از وضعیتِ اقتصادی ملت! (+) همیشه همین گونه بوده است. یک انسانِ عادی که مخالفِ اصلاح طلبان نمی شود. عقل بماهو عقل، مدافع اصلاح طلبان است. و عقلی که مخالف شان باشد یا دزد است یا وحشی یا غرقِ در اوهام و خیالات.
باشد شما راست می گویید. اصلاً حق همیشه با شماست. حالا هم با شما. فقط بیایید و این تاریخ را یادمان بماند. ۳۰ دی ۹۲٫ یک ماه، شش ماه، نه. اصلاً یک سال. کافی است؟ ۳۰ دی ۹۳ ما اثرات این توافق را بر اقتصاد کشور خواهیم دید؟


منبع




:: برچسب‌ها: 30 دی 92 , 1392/10/30 , توافق , ژنو , پلمپ , نطنز ,
می توانید دیدگاه خود را بنویسید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.